4,5 van 5 Google reviews
Retourgoed is niet automatisch een margegoed
Een product dat door een consument is geretourneerd, beschadigd is of op een factuur als ‘gebruikt’ of ‘tweedehands’ wordt aangeduid, valt niet automatisch onder de btw-margeregeling. Voor toepassing van deze regeling moet vooral worden gekeken naar de hoedanigheid van de leverancier en de btw-behandeling van de voorafgaande levering.
Dat volgt uit een uitspraak van Gerechtshof Amsterdam van 15 januari 2026 over een handelaar in witgoed. Het hof oordeelde dat de margeregeling niet kon worden toegepast, omdat de Duitse leverancier de goederen met btw had ingekocht, deze btw als voorbelasting had afgetrokken en bij zijn eigen verkoop niet de margeregeling had toegepast.
De zaak betrof een Nederlandse handelaar die in Duitsland geretourneerde huishoudelijke apparaten inkocht en deze online aan particulieren verkocht. Omdat op de inkoopfacturen stond dat het om gebruikte of tweedehands goederen ging, paste de handelaar bij de wederverkoop de margeregeling toe.
Uit informatie van de Duitse belastingdienst bleek echter dat de Duitse leverancier de apparaten met btw had ingekocht, deze btw als voorbelasting had afgetrokken en bij zijn eigen verkoop niet de margeregeling had toegepast. De Nederlandse Belastingdienst legde daarom naheffingsaanslagen, belastingrente en verzuimboetes op.
Hoe werkt de margeregeling in de omzetbelasting?
Op grond van artikel 28b Wet op de omzetbelasting 1968 mag een wederverkoper bij de levering van gebruikte goederen onder voorwaarden btw berekenen over de winstmarge in plaats van over de volledige verkoopprijs.
De regeling geldt alleen wanneer het goed is verkregen van een wettelijk aangewezen leverancier. Dat kan bijvoorbeeld zijn:
- Een particulier;
- Een ondernemer die het goed zonder aftrek van voorbelasting vrijgesteld levert;
- Een andere wederverkoper die bij zijn concrete levering zelf de margeregeling toepast.
Ook artikel 314 van de Btw-richtlijn gaat ervan uit dat een levering door een andere wederverkoper alleen voor de margeregeling in aanmerking komt wanneer die voorafgaande levering daadwerkelijk volgens deze bijzondere regeling is belast.
Wat is het doel van de margeregeling in de omzetbelasting
De margeregeling vormt een uitzondering op de normale btw-regels. Volgens de normale regeling wordt btw geheven over de volledige verkoopprijs. Bij de margeregeling wordt alleen btw berekend over het verschil tussen de verkoopprijs en de inkoopprijs.
De bijzondere regeling is bedoeld om cumulatie van btw te voorkomen. Die cumulatie kan ontstaan wanneer een goed na gebruik door een particulier opnieuw in het handelsverkeer komt.
Een particulier kan de bij aankoop betaalde btw immers niet als voorbelasting aftrekken. Wanneer een wederverkoper vervolgens opnieuw btw over de volledige verkoopprijs zou moeten berekenen, zou een deel van de waarde van het goed feitelijk nogmaals in de btw-heffing worden betrokken.
Het voorkomen van deze dubbele belasting voorkomt tevens concurrentieverstoring tussen handelaren in nieuwe goederen en handelaren in gebruikte goederen.
Het hof verwijst in dit verband naar het arrest Litdana van het Hof van Justitie van de Europese Unie, HvJ 18 mei 2017. Daaruit volgt dat de margeregeling tot doel heeft dubbele btw-heffing en de daaruit voortvloeiende verstoring van de mededinging op het gebied van gebruikte goederen te voorkomen.
Uit het arrest Jyske Finans HvJ 8 december 2005, volgt daarnaast dat de margeregeling een bijzondere regeling is die afwijkt van het algemene btw-stelsel. De regeling mag daarom alleen worden toegepast voor zover dat noodzakelijk is om haar doel te bereiken.
Wanneer kan margeregeling niet worden toegepast?
Het hof oordeelde dat de margeregeling niet kon worden toegepast. De oorspronkelijke verkopen aan de consumenten waren ontbonden en de volledige koopsommen, inclusief btw, moesten worden terugbetaald. De apparaten keerden daardoor terug in de handelsvoorraad van ondernemers met volledig aftrekrecht.
Daarnaast had de directe Duitse leverancier de btw op zijn eigen inkoop afgetrokken. Er bleef dus geen niet-aftrekbare btw in de waarde van de goederen achter. Bij wederverkoop dreigde geen dubbele btw-heffing. Toepassing van de margeregeling was daarom niet nodig en zou juist tot concurrentieverstoring leiden.
Factuurtekst is niet beslissend bij margeregeling
Dat op een factuur staat dat het om gebruikte goederen gaat, is niet voldoende. Ook vermeldingen als “Keine Steuer” of het ontbreken van een afzonderlijk btw-bedrag bewijzen niet dat de leverancier de margeregeling heeft toegepast.
De feitelijke btw-behandeling is doorslaggevend. In deze zaak stond vast dat de Duitse leverancier de voorbelasting had afgetrokken en de margeregeling niet had toegepast.
Voorwaarden van de margeregeling in de omzetbelasting
Gerechtshof Amsterdam bevestigt dat de margeregeling uitsluitend mag worden toegepast wanneer aan de nauwkeurig omschreven wettelijke voorwaarden is voldaan.
Het feit dat goederen zijn geretourneerd, beschadigd zijn of als tweedehands worden aangeboden, is daarvoor niet voldoende. Retourgoed, gebruikt goed en margegoed zijn verschillende begrippen. Een retourartikel kan fysiek tweedehands zijn, maar toch volledig onder de normale btw-regels vallen.
De uitspraak benadrukt dat een wederverkoper vóór toepassing van de margeregeling niet alleen de aard van de goederen moet beoordelen, maar ook de fiscale positie van zijn leverancier. Vooral bij grensoverschrijdende inkopen is het verstandig om contractueel vast te leggen welke btw-regeling de leverancier toepast. Bij twijfel kan aan de leverancier om aanvullende documentatie of een schriftelijke verklaring worden gevraagd.
De beslissende vraag is niet alleen of het product gebruikt of geretourneerd is, maar vooral van wie het is verkregen en hoe de voorafgaande levering voor de btw is behandeld.
Noot fiscaal jurist inzake margeregeling in de omzetbelasting
De officiele voorwaarden voor de margeregeling staan in het besluit omzetbelasting margeregeling. Een wederverkoper mag de regeling toepassen als hij optreedt als handelaar, de goederen tot zijn normale bedrijfsuitoefening behoren en hij ze in de EU heeft ingekocht bij een particulier (of vrijgestelde ondernemer of andere wederverkoper die zelfde margeregeling heeft toegepast). Volgens de belastingdienst moest de ondernemer regelmatig in tweedehands goederen handelen, het Gerechtshof neemt genoegen met het enkele inkopen met het oog op verkoop, dat is nu dus helder. Discussie met de belastingdienst over de margeregeling? Neem gerust contact met ons op.
