Had gewoon even gebeld

Er was eens een tijd dat een klein foutje of verschilletje nog kon worden rechtgetrokken met een kort telefoontje. Bij de belastingdienst proberen ze dat nog steeds met het openstellen van de Belasting telefoon (0800-0543) zelf voor complexe problemen of ‘buitenlandsituaties'. In dit artikel bespreken we een uitspraak van de Hoge Raad d.d. 10 april 2026 ECLI:NL:HR:2026:590 die niet helemaal nodig is geweest, formeel juist maar praktisch had dit via een kattebelletje een stuk sneller en eenvoudiger gekund.

Bel-angst slaat toe bij rechterlijke macht

In toenemende mate is er echter sprake van bel-angst. Vooral jongeren schijnen het lastig te vinden de telefoon te pakken. Wat dat betreft lijkt de rechterlijke macht met de tijd mee te gaan.

Kleine vergissing in een uitspraak laat zich niet makkelijk rechtzetten

Wat was er aan de hand?

Een automobilist had een geschilletje met de belastingdienst over de hoogte van de BPM. De belastingdienst moet binnen zes maanden beslissen op het bezwaar en vervolgens heeft de rechtbank anderhalf jaar om te beslissen op een eventueel beroep. Wordt die termijn niet gehaald, dan ontstaat een recht op vergoeding wegens immateriële schade (je bent te lang in onzekerheid; dat levert € 500 op per zes maanden overschrijding). Bezwaar leverde niets op, dus in beroep.

Bij de rechtbank duurde het te lang, maar daar kreeg onze automobilist niets voor (omdat hij procedeerde op basis van no-cure-no-pay ten onrechte). In hoger beroep heeft de automobilist meer succes. Het Hof stelt een immateriële schadevergoeding van op € 500. De belastingdienst wordt veroordeeld tot het betalen van die € 500.

Onze automobilist constateert dat de uitspraak van het Hof niet klopt omdat (o.a.) de belastingdienst de termijnoverschrijding niet veroorzaakte maar de rechtbank. Dan moet niet de belastingdienst (Staatssecretaris van Financiën) het bonnetje betalen maar de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid). Dus de automobilist stuurt een kattenbelletje naar het Hof: wilt u dat even corrigeren?

Herstelverzoek wordt aangemerkt als beroep is cassatie

Het Hof interpreteert het kattenbelletje echter als een klacht tegen zijn uitspraak en stuurt het door als beroepschrift in cassatie naar de Hoge Raad. Aldaar dienen zowel de Staatssecretaris als de Staat een verweerschrift in. De Hoge Raad gaat over tot rechtsvinding op superdetailniveau en oordeelt dat het ‘niet een kennelijke fout in de uitspraak van het Hof betreft die zich leent voor eenvoudig herstel’ (daar kun je wat van vinden) en oordeelt dat het inderdaad de Staat is die de € 500 moet ophoesten en niet de belastingdienst. Daarnaast moet de Staat alle griffierechten vergoeden en een proceskostenvergoeding in cassatie aan de automobilist betalen van € 1.868.

Commentaar fiscaal jurist inzake formeel belastingrecht

Formeel belastingrecht kan ontzettend boeiend en leuk zijn en regelmatig levert het de belastingplichtige ook nog wat op ook (soms zelfs de hoofdprijs). Ook hier klopt het formeel uiteindelijk allemaal. Toch zou je denken: kunnen ze bij het Hof of de belastingdienst (Ministerie van Financiën; dat is waar de ‘pruttel’ binnenkomt) niet even de telefoon pakken, de automobilist bellen en de Staat (Justitie) met de opmerking dat de Staat het bonnetje oppakt. Of beter: zelf betalen. Dat is goedkoper dan dit hele traject. Maar ja, dan heb je geen superdetailrechtsvinding…..

Heb je ook een (formeel) probleem? Bel dan even (0534327200). Bij bel-angst mag mailen ook en zelfs appen.