Bonus management fee niet aftrekbaar

Een bonus management fee van € 700.000 is wel belast en niet aftrekbaar !

In dit artikel behandelen wij een uitspraak van de Rechtbank Noord Holland d.d. 26 mei 2026 (ECLI:NL:RBNHO:2026:6295). In deze procedure stelt de rechtbank vast dat een betaalde management fee niet aftrekbaar is. Maar hoe werkt dit?

Geen reële tegenprestatie dus management fee niet aftrekbaar

Een management fee is pas aftrekbaar als de DGA (manager) kan laten zien wát er is gedaan, door wie, wanneer en waarom het die prijs waard was – vastgelegd vóórdat de rekening wordt opgemaakt. Een holding brengt een management fee van € 700.000 in rekening aan een Vastgoed BV, dit in verband met een prestatie vergoeding. De BV's zijn met elkaar gelieerd. De ondernemer dacht bij het versturen van de factuur "t koomp wa" (of in Nederlands "komt wel goed").  Een managementovereenkomst, een urenadministratie en facturen horen bij een managementstructuur zoals de dakgoot bij een boerderij: niemand kijkt ernaar, tot het gaat regenen. In deze zaak regende het € 700.000, wel belast in de holding en niet aftrekbaar in de werkmaatschappij !

De feiten in het kort

• 2005: oprichting bv en aankoop van een rijksmonument (dat daarna fors wordt verbouwd).
• 2022: verkoop en levering van het pand aan een derde.
• Aangifte Vpb 2022: belastbaar bedrag € 464.906; € 796.365 ten laste van de winst gebracht, waarvan € 700.000 als prestatievergoeding of aanvullende management fee aan twee gelieerde vennootschappen.

Vergelijking van de stellingen

Wanneer zijn kosten in een BV aftrekbaar?

Kosten die zakelijk zijn komen voor aftrek in aanmerking (artikel 8 lid 1 Wet VPB). De inspecteur treedt niet in de doelmatigheid van uitgaven (ondernemer mag zijn eigen beleid bepalen). Bij betwisting van kosten moet de belastingplichtige dat de kosten zijn gemaakt en dat er een tegenpresatie of zakelijk motief tegenover stond. Bewijslast bij de belastingplichtige, wie een aftrekpost stelt moet deze ook bewijzen. Bij intercompany transacties moeten prijzen zakelijk zijn en de verrekenprijs moet volgen uit documentatie. Wat niet in de administratie staat, bestaat fiscaal gezien soms niet. Quod non est in actis, non est in mundo (wat niet in het dossier staat, bestaat niet).

De rechtbank gebruikt de klassieke fiscale route; bij betwisting moet de BV aannemelijk maken dat tegenover de kosten een tegenprestatie stond, dán wel dat de kosten met het oog op de zakelijke belangen van de onderneming zijn gemaakt. Actori incumbit probatio (wie stelt, bewijst). Zonder bewijs van een prestatie komt de rechter niet eens toe aan de vraag of € 700.000 een zakelijke prijs was.

Het Multivastgoed-arrest bij een fiscale procedure

In het zogenaamde Multi vastgoed arrest (Hoge Raad 17 augustus 1998, nr. 32 997, ECLI:NL:HR:1998:AA2288) gaat het over winstoverheveling naar een dochtervennootschap bij overdracht van een actief waarvan de waarde ten tijde van de overdracht zeer onzeker was. De Hoge Raad aanvaardde dat onafhankelijke partijen bij zo’n onzekere waarde een prijsaanpassingsclausule of resultaatafhankelijke vergoeding zouden afspreken. Het arrest wordt in de verrekenprijsliteratuur gezien als voorloper van de OESO-benadering van hard-to-value intangibles.

Het arrest gaat dus over de hoogte van een vergoeding (de prijs), niet over de vraag of er een prestatie is geleverd. De DGA/ BV (in deze zaak) gebruikte het waarschijnlijk om te betogen dat een resultaatafhankelijke ‘kicker’ bij verkoop zakelijk kan zijn. Dat argument is op zichzelf verdedigbaar, maar komt pas aan bod als de prestatie vaststaat. Het zakelijkheidsoordeel gebeurt bovendien ex ante (vanuit het moment van de afspraak), en precies dat moment was hier niet te bewijzen.

Fiscaal evenwicht is geen reddingsboei

Het argument ‘de ontvanger heeft het al belast’ faalt, omdat elke belastingplichtige zelfstandig wordt beoordeeld en er geen wettelijke koppeling bestaat tussen aftrek bij de een en heffing bij de ander. De Nederlandse winstbepaling kent geen algemeen beginsel van fiscaal evenwicht tussen gelieerde vennootschappen buiten een fiscale eenheid (art. 15 Wet Vpb). De inspecteur zegde in deze zaak wel toe de aanslagen van de ontvangers te bekijken. Dat is coulant, maar niet afdwingbaar, en het lost de andere risico’s niet op.

De betaler krijgt geen aftrek, de ontvanger heeft de fee al als winst aangegeven. Correctie bij de ontvanger loopt via bezwaar (termijn: zes weken na de aanslag, art. 6:7 Awb) of ambtshalve vermindering. Is de aanslag van de ontvanger al onherroepelijk, dan is een verzoek om ambtshalve vermindering (art. 65 AWR, binnen vijf jaar) de enige route.

Noot fiscaal jurist inzake niet aftrekbare management bonus

De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat tegenover de betaling van € 700.000 een reeele tegenprestatie heeft gestaan. Uit de overlegde stukken (en mondelinge toelichting tijdens zitting) is onduidelijk welke concrete werkzaamheden zijn verricht en door wie (en wanneer).

De gestelde werkzaamheden die volgens belanghebbende zijn verricht, zoals communicatie, projectleiding, financieel beheer, coördinatie met banken ten aanzien van de verbouwing, renovatie en uiteindelijke verkoop van het pand, alsmede de daarvoor gestelde overeengekomen vergoeding zijn niet onderbouwd met objectieve en verifieerbare bewijsmiddelen daterend uit de tijd dat die afspraken gemaakt zouden zijn. Tot de gedingstukken behoort een op 22 november 2022 - dus na verkoop van het pand - opgemaakt document waarin volgens belanghebbende de mondelinge afspraken over de prestatievergoeding zijn vastgelegd.

De inspecteur stelt tijdens zitting wel dat hij/ zij met de holding in overleg zal treden om te kijken of deze aanslagen moeten worden aangepast, deze fiscale pleister is wel zo prettig. Formeel zou de holding vermoedelijk niet veel kunnen (bezwaartermijn verstreken).

Bron en vindplaatsen

Rechtbank Noord Holland d.d. 26 mei 2026 (ECLI:NL:RBNHO:2026:6295

Hoge Raad 17 augustus 1998, nr. 32 997, ECLI:NL:HR:1998:AA2288,