De eindheffingsregeling voor de bestelbus, hoe werkt dit?
Bestelbus is vaak fiscaal probleem, maar waarom?
Het kan zijn dat 2 of meer werknemers door de aard van het werk een bestelauto doorlopend afwisselend gebruiken. In deze situatie kan het bezwaarlijk zijn de regeling van de autokostenfictie individueel toe te passen. In dat geval kan in de loonbelasting gebruik worden gemaakt van de eindheffing. De eindheffing is op jaarbasis voor 2026 een vast bedrag van € 451 per bestelauto. Bij een aangiftetijdvak van 1 maand wordt dan € 37,58 per bestelauto per maand in de eindheffing betrokken. Dit lijkt op het eerste gezicht een eenvoudige en aantrekkelijk regeling. Voor toepassing van de regeling hoeft ook geen kilometeradministratie te worden bijgehouden, omdat dat nu juist bij doorlopend afwisselend gebruik als 'bezwaarlijk' wordt aangemerkt. De praktijk is helaas weerbarstig.
Parlementaire geschiedenis inzake de bestelbus bij wisselend gebruik
In de parlementaire geschiedenis is aangegeven dat in situaties waarin een bestelauto doorlopend afwisselend door twee of meer werknemers wordt gebruikt, een individuele toepassing van de autokostenfictie 'bezwaarlijk' is. Een praktische oplossing is in die gevallen de toepassing van de eindheffingsregeling van(toen nog) € 300 per bestelauto per jaar. In de Parlementaire Geschiedenis werd dit als volgt verwoord:
- “Het amendement strekt er verder toe de toepassing van de autokostenfictie bij bestelauto’s in twijfelgevallen praktisch te regelen. Het gaat hier om de situatie dat een bestelauto in verband met de aard van het werk doorlopend afwisselend aan verschillende werknemers ter beschikking wordt gesteld. Een voorbeeld is de situatie van een installatiebedrijf waarin de bestelauto op maandag wordt gebruikt door werknemer A, op dinsdag door werknemer B, op woensdag weer door werknemer A, op donderdag door werknemer C en op vrijdag weer door werknemer C.
In die situatie is een individuele toepassing van de autokostenfictie bezwaarlijk.
- Een praktische oplossing is te bereiken via eindheffing. Deze mogelijkheid is echter niet van toepassing als een bestelauto bijvoorbeeld een kwartaal wordt gebruikt door werknemer A, het volgende kwartaal door werknemer B enzovoorts. Het gaat om de situatie dat de bestelauto vanwege de aard van het werk doorlopend afwisselend door twee of meer werknemers wordt gebruikt."
Voorbeelden Handboek loonheffingen inzake de bestelbus
Het Handboek loonheffingen van de Belastingdienst geeft een tweetal voorbeelden inzake het doorlopend afwisselend gebruik.
Voorbeeld 1
Een bedrijf heeft 3 bestelauto’s en 7 monteurs. Bij een melding gebruiken ze willekeurig 1 van de beschikbare bestelauto’s. In deze situatie is sprake van doorlopend afwisselend gebruik en moet u eindheffing toepassen.
Voorbeeld 2
2 van uw werknemers hebben ieder een bestelauto. Ze besluiten deze auto’s dagelijks te ruilen. Er is nu geen sprake van doorlopend afwisselend gebruik. Eindheffing is voor deze bestelauto’s niet mogelijk. Er is ook geen sprake van doorlopend afwisselend gebruik als werknemer A een bestelauto de ene week gebruikt en werknemer B de volgende week.
De praktijk
Zoals aangegeven is de praktijk weerbarstig en wordt het voordeel van het gebruik van bestelauto's bij belastingcontroles vaak als een (netto) loonvoordeel aangemerkt omdat de regeling voor doorlopend afwisselend gebruik door de Belastingdienst wordt onthouden (en dan gelden weer de normale regels voor het belasten van privégebruik van een auto van de zaak. We doen een greep uit de argumenten die de Belastingdienst gebruikt om de regeling voor doorlopend afwisselend gebruik af te wijzen:
- Het doorlopend afwisselend gebruik moet worden aangetoond. Dat kan onder meer door het overleggen van een (sluitende) kilometeradministratie.
Commentaar inzake de bestelbus en fiscale regeling
De regeling was nu juist bedoeld om geen kilometeradministratie te hoeven bijhouden omdat het bezwaarlijk is. Als deze administratie wel moet worden bijgehouden om aan te tonen dat de auto doorlopend afwisselend wordt gebruikt, is de regeling niet meer nodig. Er is dan een (sluitende) kilometeradministratie op basis waarvan het voordeel van de auto al dan niet (minder dan 500 kilometer privé op jaarbasis) in de loonheffing wordt betrokken.
Het is niet bezwaarlijk als de auto maar door 3 mensen wordt gebruikt om een kilometeradministratie bij te houden.
Commentaar inzake kilometeradministratie bestelbus
Of de inspecteur het al dan niet bezwaarlijk vindt om in dergelijke gevallen een kilometeradministratie bij te houden is niet van belang. In de Parlementaire Geschiedenis is een fictie opgenomen dat hiervan sprake is als 2 of meer personen de bestelauto gebruiken. Het is niet aan de Inspecteur hier (eigen) aantallen te introduceren waarbij het bezwaarlijk is een kilometeradministratie bij te houden.
Als met de bus 's ochtend naar een locatie wordt gereden en voor de lunchpauze weer terug wordt gereden naar kantoor en 's middags wordt nog een dergelijke rit gemaakt, is geen sprake van doorlopend afwisselend gebruik, ook als niet met dezelfde auto wordt gereden.
Commentaar inzake parlementaire geschiedenis
We verwijzen naar het voorbeeld uit de Parlementaire Geschiedenis. Dat spreekt voor zich en ook hier legt de Inspecteur kennelijk een geheel eigen maatstaf aan.
Noot fiscaal jurist inzake afwisselend gebruik bestelbus
Bij belastingcontroles zijn de bestelbusjes object van controle en omvangrijke correcties omdat de Belastingdienst de regeling voor doorlopend afwisselend gebruik niet toe staat. De correcties zijn omvangrijk vanwege (i) het aantal busjes, (ii) het gebruteerde loonbelastingtarief (iii) de correctie over maximaal 5 jaren en (iv) de boete. Er valt tegen de correcties (naar aanleiding van de stellingnames van de Belastingdienst) op basis van de wetsgeschiedenis veel af te doen. Om hierover duidelijkheid te krijgen zal nog wel een aantal beroepsprocedures nodig zijn. Liefhebbers voor procedures zitten jaren in onzekerheid en moeten behoorlijke kosten maken voor (hoger) beroep.
Bronnen en vindplaatsen
Wetsvoorstel 30 306, nr. 40.
Gerechtshof Den Haag 19 november 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:3152.
